It is three o’clock in the morning and I am sitting by the side of the road. All around me are about ten policemen. They are talking about what to do with us. Some of my friends to run away but I wasn’t so lucky. The policemen have already rung my parents and we are waiting for them to arrive. It all started about three hours ago when one of my friends rang me. He asked if I could go and meet him at Paknam market. He didn’t say why.

มันเป็นเวลาตีสามและผมก็กำลังนั่งอยู่ข้างถนน รอบๆตัวผมมีตำรวจประมาณ 10 คน พวกเขากำลังคุยกันอยู่ว่าจะทำอะไรกับพวกเรา เพื่อนผมบางคนหนีไปได้แต่ผมโชคไม่ดีอย่างเขา ตำรวจได้โทรหาพ่อแม่ผมแล้ว และพวกเราก็นั่งคอยพวกท่านมาถึง ทั้งหมดมันเริ่มต้นเมื่อสามชั่วโมงที่แล้ว เมื่อเพื่อนของผมคนหนึ่งโทรมาหาผม เขาถามผมว่าจะไปพบกับเขาที่ตลาดปากน้ำได้ไหม แต่เขาไม่ได้บอกว่าทำไม

I went to meet Pee Phong straight away. He sat alone at our friend’s bookshop waiting for me. I parked the bike and went to him. He said he was bored and didn’t want to go home. Then he asked me about going back home late. I answered "No problem about that, but not too late. Why?" Then he replied with a question, "Do you want to go to watch motorbike racing?" At that time I knew for sure that he wanted to go, but it depended on my answer. I thought about it for a minute then I answered "Yes, let’s go".

ผมไปพบพี่พงษ์ทันที เขานั่งรอผมอยู่คนเดียวที่ร้านหนังสือของเพื่อนผม ผมจอดมอเตอร์ไซค์และไปหาเขา เขาบอกว่าเขาเบื่อและไม่อยากกลับบ้าน แล้วเขาก็ถามผมถึงการกลับบ้านช้า ผมตอบว่าไม่มีปัญหา แต่ต้องไม่ดึกมาก ทำไมหรือ จากนั้นเขาตอบผมด้วยคำถาม ถามว่า อยากจะไปดูแข่งมอเตอร์ไซค์ไหม ในเวลานั้นผมแน่ใจว่าเขาต้องการที่จะไป แต่มันก็ขึ้นอยู่กับคำตอบของผม ผมคิดอยู่สักครู่หนึ่ง แล้วก็ตอบว่า ได้ไปกันเถอะ

This was my first time going to watch the racing. I had heard about it a long time ago but I never had a chance to go to watch. Also, my dad had told me before not to go, but this time I pretended to forget what he had said to me. I was very excited about going to watch. I let Pee Phong drive my bike because he knows where they race. He has been there to watch lots of times.

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ไปดูแข่งมอเตอร์ไซค์ ผมได้ยินเรื่องนี้มานานแล้ว แต่ก็ยังไม่เคยมีโอกาสได้ไปดูสักที แล้วพ่อของผมก็เคยบอกไว้ว่าไม่ให้ไป แต่ตอนนี้ผมแกล้งทำเป็นลืมที่เขาพูด ผมรู้สึกตื่นเต้นมากที่จะได้ไปดู ผมปล่อยให้พี่พงษ์ขี่มอเตอร์ไซค์ผมไป เพราะว่าเขารู้สถานที่แข่ง เขาเคยไปดูมาหลายครั้งมาแล้ว

Pee Phong told me that every time he went to watch, he had to run away from the police. He said that the policemen are really cruel. They use a police car to chase the motorbikes. They also hit the motorcycles from behind who are too slow. Sometimes they use some small seeds to throw on the road and then catch the ones that skid and fall off their bikes. Not long ago, one of my friends had an accident while he was running away. He broke both of his legs and arms and he is still in hospital.

พี่พงษ์บอกผมว่าทุกครั้งที่เขาไปดู เขาต้องหนีตำรวจ เขาบอกว่าตำรวจโหดมากจริงๆ พวกเขาใช้รถตำรวจไล่พวกมอเตอร์ไซค์ พวกเขายังฟาดพวกที่ขับช้า ที่อยู่ข้างหลัง บ้างครั้งตำรวจก็นำเมล็ดพืชเล็กๆโรยบนถนน และก็จับพวกคนที่ลื่นล้ม หรือตกจากมอเตอร์ไซค์ ไม่นานมานี้เพื่อนผมคนหนึ่งประสบอุบัติเหตุในระหว่างที่กำลังหนี เขาทั้งขาหักและแขนหัก และยังอยู่ในโรงพยาบาล

Pee Phong rode around and then headed towards Srinakarin Road. My watch read 12am. While we were riding, I saw lots of motorbikes around us, both in front and behind. They were heading to the same place. A few minutes later even more bikes arrived and we now started to become a big group. I’d guess there were more than one hundred bikes. Pee Phong told me that the ones at the front always lead other bikes to the place where they race.

พี่พงษ์ขี่ไปรอบๆ และจากนั้นก็ตรงไปทางถนนศรีนคริน นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนแล้ว ระหว่างที่เรากำลังขี่มอเตอร์ไซค์ ผมเห็นมอเตอร์ไซค์มากมายรอบๆเรา ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง พวกเขาต่างก็ตรงไปที่เดียวกัน และอีกสองสามนาทีต่อมาก็มีมอเตอร์ไซค์ตามมาเรื่อยๆ จนกลายเป็นกลุ่มใหญ่ ผมคาดว่ามีมอเตอร์ไซค์มากกว่า 100 คัน พี่พงษ์บอกว่าคนที่ขี่นำอยู่คันหน้าเป็นคนนำไปที่แข่ง

We went up Srinakarin Road, past Theparak Road and then turned off to the Bangna-Trad Highway. On the highway, there were not many cars around and the road was really smooth. We rode on for a while and then people started to stop by the side of the road. A short while later some motorbikes began to race. We just sat on my bike by the side of the road watching. It was really exciting.

พวกเราขี่ขึ้นไปทางถนนศรีคริน ผ่านถนนเทพารักษ์ และเลี้ยวออกไปยังทางด่วนสายบางนา-ตราด บนทางด่วนมีรถไม่มาก และถนนก็เรียบ พวกเรายังขี่ต่อไปอีกสักครู่ และจากนั้นผู้คนก็เริ่มจอดรถตามข้างถนน สักครู่ต่อมามอเตอร์ไซค์ก็เริ่มแข่งกัน พวกเราก็นั่งอยู่บนมอเตอร์ไซค์ข้างถนนเพื่อดู มันน่าตื่นเต้นมากจริงๆ

Now I know why people like to come to watch because it is more than just a race. For example, there is style involved, some of drivers lay down on the seats like superman as they rode along. Some were showing off to the girls by doing wheelies for two or three blocks! It was really amazing. Sometimes, they put money down to gamble on the winner for each round. There were a lot of beautiful motorbikes and girls around. Different people had different ideas how to modify their bike. I was really jealous of them. I wished I had a beautiful bike like they had.

เวลานี้ผมรู้ว่าทำไม คนส่วนมากชอบมาดูเพราะว่ามันมีมากกว่าการแข่ง ตัวอย่างเช่น มีรูปแบบเข้ามาเกี่ยวข้อง อย่างเช่น คนขี่บางคนนอนขี่ราบบนอานเหมือนซูบเปอร์แมนในขณะที่ขี่ไปตามถนน บางคนก็ขี่โชว์ผู้หญิงโดยการยกล้อไปสักสองหรือสามช่วงถนน มันน่าอัศจรรย์จริงๆ บางครั้งก็มีการลงเงินพนันกันว่าใครจะชนะในแต่ระรอบ มีรถมอเตอร์ไซค์สวยๆและผู้หญิงน่ารักๆรอบๆ ต่างคนต่างก็มีความคิดที่จะตกแต่งรถแตกต่างกันออกไป ผมอิจฉาพวกเขาจริงๆ ผมหวังจะมีรถมอเตอร์ไซค์สวยๆแบบพวกเขาบ้าง

About two hours later the police turned up. Come back next week to find out what happened next.

ประมาณ 2 ชั่วโมงต่อมาตำรวจก็มาถึง กลับมาอาทิตย์หน้าเพื่อติดตามว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป