For three days now my younger brother hasn’t gone to school. No one in my family really knows what the problem is. Nor do I. But the last thing I want is for him not to go to school because of me. I hope that he didn’t copy my bad habits from the past. Now I need to find out the problem and fix it for him. I am sure that I understand him more than my parents because my age is closer to his and I still remember what it was like when I was a kid.

สามวันเเล้วที่น้องชายของผมไม่ได้ไปโรงเรียน ไม่มีใครในครอบครัวของเรารู้ว่า ปัญหาคืออะไร รวมทั้งตัวผมด้วย แต่สิ่งสุดท้ายที่ผมต้องการก็คือเขาไม่ยอมไปโรงเรียนเพราะผม ผมหวังว่าเขาจะไม่ทํานิสัยเลวๆตามผม ตอนนี้ผมต้องค้นหาปัญหาที่เกิดขึ้นและช่วยจัดการให้เขา ผมมั่นใจว่าผมเข้าใจเขาได้ดีกว่าพ่อแม่ของผม เพราะว่าอายุของเราไม่ห่างกันมาก และผมยังจำได้ว่ามันเป็นยังไงเมื่อตอนเป็นเด็ก

My brother’s name is Guy. He is the fourth person in my family after my parents and me. His birthday is on the 16th of December. He is eleven years old right now, which is about five years younger than me. He is in Prathom 5, but he looks older than that. He is quite short, fat and has dark skin. Do you believe that he weighs about 55 kilo while I am only 53 kilo? If he jumped on me, I would be stuck on the floor for sure!

น้องชายของผมชื่อ กาย เขาเป็นคนที่ 4 ในครอบครัวหลังจากคุณพ่อ คุณแม่ เเละผม เขาเกิดวันที่ 16 ธันวาคม ตอนนี้เขาอายุ 11 ขวบ เขาอายุน้อยกว่าผม 5 ปี เขาอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 แต่เขาดูเหมือนแก่กว่านั้น เขาค่อนข้างเตี้ย อ้วน และดำ คุณเชื่อไหมว่าเขาหนักถึง 55 กิโลกรัม ในขณะที่ผมหนักแค่ 53 กิโลกรัม ถ้าเขากระโดดทับผม ผมจะต้องแบนติดพื้นแน่นอน

Now let’s talk about the problem. One day, I came downstairs and saw my mum crying in the living room. She hadn’t gone to work because she was trying to talk to my brother. But he wouldn’t say anything to her. He just sat there crying. She told me that Guy had tried to kill himself. She said he held a cooking knife against his neck and said that if anyone came near him, he would cut himself. I was laughing after I heard that. I asked my mum why she didn’t just tell him to do it. I am sure that he wouldn’t do it really, he is only eleven. But my mum said she knew that but what would happen if Guy really did it? She said it’s better not to take a risk. I agree with her now.

ตอนนี้เรามาคุยเกี่ยวกับปัญหา วันหนึ่ง ผมเดินลงมาชั้นล่าง และเห็นแม่กำลังร้องไห้อยู่ในห้องรับแขก เธอไม่ได้ไปทำงาน เพราะว่ากำลังพยายามที่จะคุยกับกาย แต่กายไม่ยอมพูดอะไรกับเธอเลย เขาแค่นั่งร้องให้อยู่ตรงนั้น แม่บอกกับผมว่ากายพยายามที่จะฆ่าตัวตาย เธอบอกว่ากายถือมีดแนบติดกับคอ และพูดว่าถ้าใครเข้ามาใกล้ เขาจะเฉือนตัวเอง ผมหัวเราะหลังจากที่ได้ยินคำนั้น ผมถามเเม่ว่าทำไมไม่บอกให้เขาทำเลยหล่ะ ผมแน่ใจว่าเขาจะไม่ทำอย่างนั้นจริงๆหรอก เขาแค่ 11 ขวบเอง แต่แม่พูดว่าเธอรู้อยู่แล้ว แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาเกิดทำจริง แม่บอกว่าอย่าเสี่ยงจะดีกว่า ผมเห็นด้วยกับเธอ

I told my mum to calm down then I went to talk to Guy. It took me a while to find out what was wrong. In the end he told me that the problem came from his class teacher. He said she didn’t like him and kept punishing him. I asked him why it was like this and he said it started from the time when he didn’t want to give some money to the teacher. I asked him what the teacher wanted the money for. He replied that it was for the school. Soon they would be going to the temple to make merit. So every classroom teacher had to collect money from their students.

ผมบอกแม่ให้ใจเย็นๆ แล้วผมก็ไปพูดกับกาย ค่อนข้างนานกว่าผมจะรู้ว่ามีอะไรผิดพลาด ท้ายที่สุด กายบอกผมว่าปัญหามันมาจากคุณครูประจำชั้นของเขา เขาบอกว่าครูไม่ชอบเขา และชอบทำโทษเขา ผมถามกายว่าทำไมถึงเป็นอย่างนี้ เขาบอกว่าเรื่องมันเกิดขึ้นเพราะเขาไม่ได้ให้เงินกับครู ผมถามเขาว่าครูจะเอาเงินไปทำอะไร เขาตอบว่าเอาไปให้กับทางโรงเรียน อีกไม่นานที่โรงเรียนจะไปทำบุญที่วัด ดังนั้นคุณครูประจำชั้นทุกคนต้องรวบรวมเงินจากเด็กนักเรียน

After he had finished telling me that, I asked him why he hadn’t given some money to the teacher? We are not a rich family but I knew my mum gave him pocket money. He didn’t say anything so I asked him again; then he replied. He said that he was saving up his pocket money to buy a bicycle. He also said that he wanted to buy it with his own money like I had bought my motorcycle. He didn’t want to bother our parents about it as they worked hard.

หลังจากที่เขาเล่าเรื่องให้ผมฟังเสร็จแล้ว ผมถามเขาว่าทำไมไม่ให้เงินกับครู พวกเราไม่ร่ำรวย แต่ผมรู้ว่าแม่ให้เงินค่าขนมกับกาย เขาไม่พูดอะไร ผมถามเขาอีกครั้งหนึ่ง เขาจึงตอบ เขาพูดว่าเขากำลังเก็บเงินเพื่อจะซื้อรถจักรยาน เขายังพูดอีกว่าเขาอยากจะซื้อจักรยานด้วยเงินของเขาเอง เหมือนกับที่ผมซื้อรถมอเตอร์ไซค์ เขาไม่อยากจะรบกวนพ่อกับแม่ เพราะพวกเขาทำงานหนัก

I was very pleased with him when I heard that and very mad about his teacher. I guessed that she wanted her class to collect the most money in the school so that she could show off to other classroom teachers. I told my brother not to worry about what happened. Really, donating is up to each person, you don’t need to do it if you don’t want to. There are other ways of making merit without having to give money. I told him to go to wash his face. Then I went down to talk to my mum. I told her what he had said and she said she would go to talk to the principal straight away. Hopefully, he will now go back to school as normal.

ผมภูมิใจในตัวเขามากหลังจากได้ยินเรื่องนั้น และผมก็โมโหครูของเขามาก ผมเดาว่าเธออยากจะให้ห้องเธอเป็นห้องที่รวบรวมเงินได้เยอะที่สุดในโรงเรียน เพื่อที่เธอจะได้อวดกับคุณครูประจำชั้นคนอื่นๆ ผมบอกน้องชายของผมว่าไม่ต้องกลุ้มใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น จริงๆแล้วการบริจาคนั้นขึ้นอยู่กับคน คุณไม่จำเป็นต้องทำถ้าไม่อยากทำ ยังมีทางทำบุญทางอื่นอีก โดยที่ไม่ต้องให้เงิน ผมบอกเขาให้เขาไปล้างหน้า แล้วผมก็ลงไปคุยกับแม่ ผมบอกแม่เรื่องที่กายได้บอกกับผม และเธอก็บอกว่าเธอจะไปคุยกับครูใหญ่เดี๋ยวนี้เลย ผมหวังว่ากายจะกลับไปโรงเรียนได้เหมือนเดิม